Friday, February 02, 2007

Κουτάκια


Αδειάζω το κεφάλι μου σε τετράδιο με κουτάκια. Θυμάσαι στο σχολείο, στο μάθημα της αριθμητικής? Ένας αριθμός σε κάθε κουτάκι. Ένας μονάχα, ποτέ παραπάνω. Έτσι μας μάθανε. Στη συνέχεια βέβαια μας μάθαν πώς να βάζουμε και τους ανθρώπους σε κουτάκια. Κι αυτό δε σταμάτησε ποτέ.
Κοιτάζω τα κουτάκια και προσπαθώ να μετρήσω τι μπορώ να χωρέσω μέσα τους. Και μοιάζει τη μια στιγμή ο κόσμος όλος και την άλλη το μεγάλο τίποτα. Τα ξανακοιτάζω και προσπαθώ να μετρήσω τι από μένα μπορώ να χωρέσω εκεί μέσα. Και τότε μου φαίνομαι τόσο μικρή που θα μπορούσα να χαθώ μέσα σε ένα κουτάκι. Αν ζωγράφιζα άραγε μια πόρτα κι ένα παράθυρο θα μπορούσα να τα ανοίξω από εκεί μέσα? Αν χτυπούσα τον τοίχο, αν φώναζα, θα μ΄ άκουγε κανείς από δίπλα? Αν έβρισκα τη δύναμη να γκρεμίσω τον τοίχο, θα έβγαινα στο φως ή απλά σε ένα άλλο κουτάκι? Κι εκεί μέσα, μήπως έβρισκα πάλι εμένα? Ο καθένας εξάλλου με βάζει και σ' αλλο κουτάκι. Σε πόσα απ'αυτά να είμαι ήδη? Τόσα πολλά, και μοιάζουν όλα ίδια.. Αν είχα επιλογή, ποιό να διάλεγα για να χωθώ? Σε ποιο απ’ όλα να χωρέσω?



12 comments:

Natalia said...

Όλα τα κουτάκια είναι ίδια σαν είναι άδεια....

Τη διαφορά τη βλέπεις μόνο όταν γεμίσουν......

αυτος said...

Χτύπα. Φώναξε. Θα σ΄ακούσει αυτός που είναι στο διπλανό κουτάκι. Και θα δεις. Στη μεσοτοιχία υπάρχει χαραμάδα.

deadend said...

το Δύο μου θύμισες..
φιλί σφηνάκι μου.

Ο Καλος Λυκος said...

"there must have been a door there in the wall..."

Pythia said...

απόψε στα 5/4 ότι δροσίσει τα χείλη μου και κάψει την ψυχή θα είναι στην υγειά σου!

Αλλά και πάλι θα μου λείπεις γαμώτο!
:-)*

loveisadog said...

Εσύ, δε χωράς σε κουτάκια. μια φορά εγώ δε σε βάζω. Αρνούμε.

loveisadog said...

και τώρα που το σκέφτομαι, ποιος χέστηκε για το που σε βάζω εγώ;
τι να πώ..

Serenity said...

Οι ψυχές δεν είναι για ... κουτάκια...
Ταπεινή μου άποψη, φυσικά.

Σε φιλώ γλυκά :)

2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

*natalia, ακόμη κι όταν γεμίσουν, μπορείς αληθεια να δείς διαφορά..?

*αυτέ, το αυτί κολλημένο στη μεσοτοιχία και τα δάχτυλα ψαχνουν ψιλαφιστά για χαραμάδες..

*deadend mind, παντού διαβάζω για το Δυο, ακούω για το Δυο..θα θελα πολύ να το δω.
Πιάσε φιλί :*

*λύκε , crazy over the rainbow, I am crazy..

*Pythia μου, ελπίζω να πέρασες όμορφα :*

*loveisadog,εγώ..

*serenity,σίγουρα δεν είναι, αλλά..
(good to see that you are back! :*)

Natalia said...

Όχι, δεν την βλέπεις.
Την νοιώθεις με την καρδιά σου.
Αν έχεις....

ΥΓ Το 2ο ενικό δεν είναι για σένα...
Είναι για μας...

φεγγαροαγκαλιασμενη said...

..στα κουτακια εμεις???..ποτε..!!

demonia said...

Και μένα το the wall μου θύμισες...Το καλό είναι ότι όλοι οι αριθμοί δεν είναι ίδιοι...!