Tuesday, March 27, 2007

lost in translation

Φτιάξαμε λέξεις για να ορίσουμε συναισθήματα. Και πώς να ορίσεις κάτι που δεν ξέρεις πως το βιώνει κάποιος άλλος? Αυτό που λέω εγώ 'χαρά', για σένα πώς να μοιάζει? Και πόσο διαφέρει από την 'ευτυχία' σου? Πόσες μεζούρες δάκρυα χωρίζουν τη 'λύπη' από τη ΄θλίψη' σου? Κι αν σου πω πως 'σ' αγαπάω' τι θα καταλάβεις?

Φτιάξαμε λέξεις για να ορίσουμε συναισθήματα. Έτσι αυθαίρετα. Τις βάλαμε σε λεξικά και τις πετάξαμε εκεί έξω. Και για δες που καταντήσαμε.. Αντί να ψάχνουμε μέσα μας να βρούμε συναισθήματα να ντύσουν και να ζεστάνουν τις λέξεις μας, ψάχνουμε συνεχώς τις κατάλληλες λέξεις για να ντύσουμε τα συναισθήματά μας..

10 comments:

Natalia said...

δυστυχώς έτσι είναι.
καμία λέξη δεν είναι ικανή να εκφράσει απόλυτα τα πραγματικά μας συναισθήματα.
και τα λόγια έχουν χάσει πια το νόημά τους...
κάπως έτσι γεννήθηκε η τέχνη...
υπάρχουν νότες που τις ακούς και νομίζεις ότι λυγίζει το μέσα σου, ότι χάνεσαι...
μουσικές που νομίζεις ότι γεννήθηκαν από τα βάθη της ψυχής σου...
πινελιές που ταράζουν τη γαλήνη σου...
κάθε βήμα του ανθρώπου προς την τέχνη δεν είναι παρά μια προσπάθεια να εκφράσει όλα όσα οι λέξεις μόνες δεν μπορούν.

Anonymous said...

Ωραία φωτό σοφούλα μου.
Τι να σου πω για λέξεις και για συναισθήματα , εγώ έχω ένα άναρθρο ουρλιαχτό .
Μην μπλέκεσαι .

Anonymous said...

h roxanne

Tamara de Lempicka said...

σωστή σκεψη ...
μα τωρα τι λεξη
να σου γραψω
για να ντυσω το συναισθημα που αυτη μου δημιουργησε...?

GLOBAL said...

http://www.youtube.com/watch?v=bEeRQRnSw10

"Keep this scene inside your head".
Ο καθένας μας κρατά τα όσα, τα κάποια, τα όταν και τα ίσως.
Από τα τόσο δυνατά σου posts Σοφάκι.

dr.Uqbar said...

Διότι υπάρχει και η αξέχαστη φάρα των κενών που δε θα καταλάβαινε.
Μέχρι να μεταφραστούν σε αριθμούς. Μα υπάρχει και η γλώσσα μηχανής.

Πως είναι στο 16δικό η αγάπη;

φεγγαροαγκαλιασμενη said...

και συνεχως να πρεπει να εξηγουμε ,τα ανεξηγητα..με ποσες λεξεις εξηγεις ενα συναισθημα εε??

2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

*Natalia, Η τέχνη ναι, είναι ένας τρόπος για να εκφράσει ο άνθρωπος ό,τι δε χωρά στις λέξεις του. Όμως για σκέψου, κάθε μουσική, κάθε εικόνα, και πάλι διαφορετικά συναισθήματα δε δημιουργεί στον καθένα?

*Roxanne μου, δε μπλέκομαι.. Σκέψεις σκόρπιες

*tamara de lempicka, μη μου γράψεις, μην το ντύσεις. Φτάνει που υπάρχει.

*globalακι, πειράζει που όσες φορές κι αν ξαναδω το βιντεακι, το μόνο που έχω μπροστά μου ειναι ο δρόμος, τα σύννεφα στο παρμπριζ και το σιντι να παίζει τέρμα?

*dr.uqbar, λες στο δυαδικό να ήταν πιο απλά τα πράγματα?

*φεγγαροαγκαλιασμένη, τι να σου πω κι εγω τώρα.. Μακάρι να ξερα.

Ανδρομεδα said...

smak σαν ήχος πεφταστεριού...

Peter_pan said...

Σκέφτομαιτο ίδιο πράγμα εδώ και 2 μήνες σχεδόν Και χάνω τον ειρμό μου συνήθως...Αλλά ευτυχώς βρήκα αυτό το post! thanks!