Thursday, November 16, 2006

.


Το ταμείο έκλεισε. Το Λουνα Παρκ άδειασε. Τα αεροπλανάκια μαζεύτηκαν. Τέρμα οι ψευδαισθήσεις.
What a wicked game to play to make me feel this way..
What a wicked thing to do to make me dream of you..

8 comments:

global said...

ε ναι αλλά το μέσα σου θα πετάξει ξανά,όχι ακόμα, αλλά σίγουρα ξανά.
αυτό κράτα το φυλαχτό μέσα σου.

g help me said...

Σωστά, σωστά, τα αεροπλανάκια μας, τα κουβαλάμε μέσα μας, παντού!

φεγγαροαγκαλιασμενη said...

..θλιψη..την καληνυχτα μου!!p

deadend mind said...

ευκαιρία για *αληθινές* συγκινήσεις, λοιπόν.
καλημέρα :)

Anonymous said...

Καλημέρα, Σοφάκι...

Natalia said...

Ψυχή πού'χει μάθει να πετά, γρήγορα θα βρει φτερά να φύγει...

2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

*global, μαζι με όλα όσα κρατάω μέσα μου, ας κρατησω κι αυτο. φιλί :*

*g help me, :)

*με το φεγγαρι αγκαλιά, θλίψη όχι, μη.. Καλό βραδυ!

*deadend mind, ναι, καιρός είναι μαλλον. :)

*Serenity μου, καλό σου βραδυ!

*natalia, θα τα βρει μωρε, θα τα βρει, δε μασάει ;)

WB said...

Όνειρα, ελπίδες και φαντασία, θέλουμε πιο πολύ!