Monday, May 15, 2006

56 χρόνια μετά...


"George, will meet at Monty's next weekend. Is 2pm acceptable? Love Gwen."

Ξεθωριασμένο και καταϊδρωμένο φτάνει στον προορισμό του μετά από 56 χρόνια...
Ο George σίγουρα δεν είναι εκεί. H Gwen από την άλλη...ποιός ξέρει που βρίσκεται κι αυτή. Συναντήθηκαν άραγε εκείνο το σαββατοκύριακο του '50 στου Monty? Τα κατάφεραν? Ήταν ζευγάρι? Ήταν φίλοι?
Ίσως αν είναι εν ζωή να έχουν παντρευτεί, να έχουν παιδιά, εγγόνια, ένα σπίτι με κήπο και να πηγαίνουν που και που στου Monty να θυμούνται τις παλιές τους συναντήσεις.
Ίσως πάλι το οτι δεν κατάφεραν να βρεθούν να έσπασε κάτι στη σχέση τους. Ποιός ξέρει πως εισέπραξε η Gwen tο γεγονός οτι ο George δεν απάντησε ποτέ στο γράμμα αυτό (αφού δεν το πήρε ποτέ ). To ξέρει άραγε πως το γράμμα της δε βρήκε ποτέ τον προορισμό του? Ίσως να της το είπε αργότερα ο George. Ίσως τον πίστεψε, ίσως και όχι...
Χίλιες δυό ιστορίες, χίλια δυό σενάρια. Σε πόσα μικρά πράγματα στηρίζονται οι ζωές των ανθρώπων! Μια μικρή λεπτομέρεια να ήταν αλλιώς και να, μια καινούρια ιστορία!
Σήμερα βέβαια τα πράγματα με την επικοινωνία είναι πολύ ευκολότερα απο τότε. Κινητά, σταθερά, emails...Ταχύτητα! Δεν παύουν να υπάρχουν όμως άπειρες άλλες λεπτομέρειες...

5 comments:

Ο Καλος Λυκος said...

Βρε Σοφάκι, νομίζεις πως τα κίνητά, σταθερά, email, ταχύτητα κάναν τα πράγματα καλύτερα;

Αυτός που δεν θέλει ν'ακούσει, η ταχύτητα ή η αργοπορία τον εμποδίζει να το κάνει;

Καλησπέρα...

roxanne said...

Σε πόσα μικρά πράγματα στηρίζονται οι ζωές των ανθρώπων!
Μ[περδεύτηκα λίγο με την ιστορία , είναι πραγματική ή την φαντάστηκες;
Πάντα τις ψάχνω τις λεπτομέρειες αυτές που καθορίζουν τις ιστορίες.
Πώς θα ήταν αλλιώς;Δεν θα μάθουμε ποτέ.

Την πιο ζεστή μου καλημέρα σου αφήνω , θα κάνω μια βουτιά και για σένα.

2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

*Λύκε μου, σίγουρα και δεν κάνανε τα πράγματα καλύτερα. Aν δε θες να ακούσεις, κανείς και τίποτα δε μπορεί να σε κάνει να ακούσεις...Τα κάνανε όμως λίγο πιο άμεσα. Τhe potential is there if you want to use it.
Καλημέρα! :)

*Ρωξάνη μου, καλή σου μέρα! Ναι, η ιστορία είναι πραγματική, την άκουσα στο ραδιόφωνο χθες. Το γράμμα αυτό έφτασε στον προορισμό του, στο Trinity College του Cambridge με 56 χρόνια καθυστέρηση. Εστάλη από το Λονδίνο.Τώρα ψάχνουνε τα αρχεία του κολλεγίου να δουν αν ο George ήταν φοιτητής εκεί και αν το Monty's είναι κάποιο μέρος ή αν είναι απλά το όνομα κάποιου κοινού τους γνωστού.
Βουτιές ακούω και ζηλεύω...μη με ξεχάσεις!

ένα πευκο... said...

Το λυπηρό είναι να φτάνει το γράμμα στον προορισμό του και ο άλλος πότέ να μην τ' ανοίγει και ποτέ να μη φτάνει η καρδιά σου...Ποτέ.
Και συ η παλαβιάρα να ψάχνεσαι, τι σκατά έπαθε πάλι; Και αυτός να σου γράφει ή μάλλον να σε γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Τις λεπτομέρειες χαστουκίστε τις! Ένα χάδι αληθινό κι όλα πάνε ψηλά και βαθιά!! :)

mortaki said...

αχ αυτές οι λεπτομέρειες... αυτές που κάνουν τη διαφορά δεν είναι???